ALTMIŞINCI SOFRA

 

ALTMIŞINCI SOFRA

 

İmam Hasan ve İmam Hüseyin (Allah'ın salat ve selamı onlara) in menkıbeleri,huyları ve İmam Hüseyin'e ihanet edip onu katlettiğinden dolayı Muaviye oğlu Yezid'e la'netin cevazı hakkındadır.Allah Lanet etsin.

Tabakat-i Şa'rani'de diyor: "İmam Hasan Aleyhisselam,ahlak ve sıfat itibariyle Allah'ın Resulü (S.A.V.) Efendimize çok benzerdi." Orada Hz.Hasan'ın daha birçok menakibi var.İmam Hüseyin' gelince Şa'rani şöyle diyor: "İmam Hüseyin,insanların en zahidlerinden,en abidlerinden,en iffetlilerinden,en halimlerinden,en kerimlerinden ve en güzellerinden idi.Yirmi beş defa yaya Hacca gitti.Develeri yanında sürülürken ona binmedi de yaya gitti.Keza İmam Hasan (Allah ikisine de selam etsin) da develeri yanında güdülür iken Allah'a karşı tevazuundan dolayı yaya olarak on defa Hacca gitti.Hz.Hüseyin (Allah ona salat ve selam etsin) şöyle diyordu: "Biliniz ki: halkın ihtiyaçları,Allah'ın sizin üzerinizdeki ni'metleri cümlesindendir.O ni'metlerden usanmayınız,yoksa Allah'ın intikamına uğrarsınız." ve derdi ki, "Cömert olan efendi olur,cimri olan zelil olur.Kardeşine bir hayır yapmakta acele eden,yarın Rabbine geldiği zaman o yaptığı hayrı orada bulur."

Hz.Hüseyin Aleyhisselam,Hicri altmış bir senesi Muharrem'in onuncu gününde elli altı yaşında olduğu halde şehidedildi.Şehadetinden önce onu günlerce bağrı yanık susuz bıraktılar.Kendisine içi su dolu testiler gösteriyorlar,fakat bir damla su vermiyorlardı.Onlara diyordu ki: "Eğer ciğerimi soğutacak bir içim su vermezseniz,dedeme sizi şikayet edeceğim." dinlemediler.Hasan-i Basri Hazretleri derdi ki: "Vallahi eğer Hüseyin'i öldürenlerle veya onun katline razı olanlarla beraber bulunsaydım,Resulullah'a karşı utancımdan ve onun bana kızgınlıkla bakacağından korktuğum için Cennete girmezdim."

Siyer kitaplarında gördüm ki: Allah Teala Hazretleri Yahya ibnu Zekeriya'nın katli sebebiyle doksan beş bin kişi öldürmüştür.Her peygamberin diyeti budur.Sonra Allah Teala Muhammed (S.A.V.) Efendimize: "Ben,Zekeriyya oğlu Yahya için doksan beş bin kişi öldürdüm,senin kızın oğlu Hüseyin için bunun iki mislini öldüreceğim." diye vahyetti şeklinde rivayet etmişlerdir." Bu,onun nebiliğine ve resullüğüne delildir.Çünkü veli Peygamber rütbesine eremez.Halbuki Hz.Hüseyin onun iki misline çıkmıştır.

Mel'un Yezid'e la'netin caiz olduğunu da al-Masabih Hadisi gösterir.Hz.Aişe (R.A.) in şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Allah'ın Resulü (S.A.V.) Efendimiz buyurdu: Altı kişi vardır ki ben de,Allah da ve her peygamber de onlara lanet etmiştir: Allah'ın kitabına katma yapan,Allah'ın kaderini yalanlayan,Allah'ın zelil ettiğini aziz etmek ve aziz ettiğini zelil etmek için cebr ile saldıran,ahfadımdan Allah'ın dokunmayı haram kıldığı kimselere dokunmayı helal sayan ve sünnetimi terk eden."

Sa'deddin at-Taftazani Akaid Şerhinde şöyle diyor: "Muaviye oğlu Yezid hakkında ihtilaf ettiler." Hulasa'da ve diğer kitaplarda: "Yezid'e ve Haccac'a lanet doğru değildir.Çünkü peygamber Aleyhisselatü Vesselam Efendimiz,müslümanlara ve ehl-i kıbleye lanetten menetmiştir." diyor.Allah'ın Resulü (S:A.V.) in kıble ehlinden bazılarına lanet ettiğine dair nakledilen sözü ise "O,insanların başkalarının bilmediği hallerini bilir.Bildiği iç hallerinden ötürü onlara lanet etmiş olabilir" diye tefsir ediyor.Bazıları,Hz.Hüseyin'i katletmeyi emrettiği için kafir olduğu gerekçesiyle Yezid'e laneti tecviz etmiş,onu katleden,katlini emreden (kumandan) ve buna izin veren veya razı olan kimseler hakkında lanet etmenin caiz olduğunda birleşmişlerdir.Hakikat şudur ki: Yezid'in,Hz.Hüseyin'in katline razı olması ve bununla sevinmesi ve Ehl-i Beyte ihaneti tevatüren sabit olan gerçeklerdendir.Her ne kadar tafsilat (teferruat) ahada dayanıyorsa da.Binaenaleyh biz,artık onun hakkında sükut edemeyiz.Allah ona ve ona yardım edenlere lanet etsin.

Biliniz ki: Yezid,Allah Düşmanlarının en büyüğüdür.Çünkü o,İmam Hüseyin'i,Haram aylarının sonunda,susuz olarak,uzaktan soğuk suyu göstererek katletmiştir.Allah ve Resulü ona lanet etmiştir.Biz nasıl ona lanet etmeyelim? Allah'ın laneti ona,taraftarlarına,yardımcılarına,dostlarına ve onu sevdiğinden ötürü ona lanet etmeyen herkese.Fakat İmam A'zam onlardan korktuğu için ona lanet etmemişti,yoksa inancından dolayı değil.Bu da idare icabıdır.Zalimlere karşı zulümleri korkusundan idare caizdir.

 

MAWÂİDU'L-İRFAN

İRFAN SOFRALARI

Niyazî-i Mısrî

Notlarla çeviren: Prof.Dr.Süleyman ATEŞ.